TYPOWE RODZAJE (NIE)TYPOWYCH ZACHOWAŃ

Zastanawiasz się czy zachowanie Twojego bliskiego jest normalne w przebiegu choroby? Nie wiesz jak reagować na „dziwne” zachowania? Coraz częściej myślisz, że to złośliwość osoby chorej?

Jeżeli chory zachowuje się w sposób irytujący lub przykry dla innych, pamiętaj, że nie robi tego specjalnie, intencjonalnie lub żeby dokuczyć – jest to przejaw choroby.

Apatia, wycofanie

  • Jeśli chory wycofuje się ze spotkań towarzyskich czy nawet rozmowy z członkami rodziny – może to być reakcja na poczucie wstydu, że „coś jest ze mną nie tak”, i chęci zamaskowania trudności z pamięcią lub lęku przed informacją: „przecież już to mówiłeś(-łaś). „Żeby się nie zbłaźnić, lepiej nie rozmawiać.”

Wskazówka!

  1. Zachęcaj bliskiego do wspólnej aktywności, spotkań. Jeśli słyszysz jakieś pytanie kolejny raz, spróbuj odpowiedzieć na nie tak jakbyś słyszał je po raz pierwszy.
  2. Pozwól swojemu bliskiemu opowiedzieć jakąś historie pomimo tego, że słyszysz ją kolejny raz.
  3. Staraj się unikać komentarzy: „Już to mówiłeś”, „Słyszałam już tą historię”.

Zaburzenia czasu i przestrzeni

  • Jeśli chory zaczyna dezorientować się w miejscu, miewa trudności w znalezieniu adresu, ulicy. Na wypadek możliwości zgubienia się chorego pomocnym rozwiązaniem jest wszycie na wewnętrznej stronie ubrania wierzchniego informacji z nazwiskiem i nr tel., pod który można zadzwonić w razie zagubienia.

Wskazówka!

  1. Kiedy pojawią się trudności z poczuciem czasu, warto powiesić w widocznym miejscu tradycyjny duży zegar i kalendarz.
  2. Są dostępne specjalne zegary dla osób cierpiących z powodu demencji. Pokazują one godzinę w formacie cyfrowym, dzień tygodnia i miesiąc.
  3. Nie trenuj chorego stale zadawanym pytaniem „Jaki dziś dzień tygodnia?”, „No zastanów się”. Lepiej kiedy będziesz sam spontanicznie powtarzał „dziś jest wtorek.” „Dziś we wtorek pójdziemy na zakupy.”

Nocne wędrowanie

  • Warto ustawić duży zegar w widocznym miejscu, żeby chory wiedział, że to noc.
  • Warto codziennie organizować choremu gimnastykę, aby w ten sposób zmniejszyć jego potrzebę wędrowania w nocy.
  • Warto, jeśli to możliwe, wychodzić późniejszym popołudniem na spacer – to może „pozytywnie zmęczyć” i wpłynąć na lepszy sen osoby chorej.
  • Jeśli chory często budzi się w nocy i zaczyna „wędrować”, może być to spowodowane potrzebą skorzystania z toalety. Warto dopilnować, by chory był w toalecie przed snem.
  • Tłumaczenie, „przecież jest noc, idź do łóżka”, nie ma sensu – mózg chorego tego nie zracjonalizuje. Lepiej zapewnić osobę, że jest bezpieczna, że wszystko jest w porządku, żeby odpoczęła.

Ubieranie się

  • Jeśli chory ma trudności w odróżnianiu poszczególnych części garderoby, można wykładać je w takiej kolejności, w jakiej chory powinien je założyć lub podawać je choremu oddzielnie.
  • Można oznaczyć szafki z ubraniami chorego, naklejając napisy lub ikony opisujące poszczególne części garderoby.
  • Ubrania zapinane na guziki można zastąpić ubraniami z zamkiem błyskawicznym. Dodatkowo zapinanym na plecach, aby trudniej było rozpiąć.

Nadmierny apetyt

  • Ustal plan posiłków w ciągu dnia i staraj się tego trzymać.
  • Ważne jest regularne przyjmowanie posiłków.
  • Staraj się podawać posiłki częściej, ale w małej objętości (5 x dziennie).

  • Można przygotować małe przekąski, np. kawałek sera, kawałek jabłka, marchewki, krakersa czy -kostka gorzkiej czekolady.

  • Mycie zębów po posiłku zmniejsza łaknienie.

  • Po odejściu od stołu warto odwrócić uwagę, żeby chory nie myślał o jedzeniu.

Nie doszukuj się złośliwości w zachowaniu osoby chorej, jest ono poza jej wpływem.

To choroba, a nie sama osoba chora, jest powodem niełatwego zachowania.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *